Boot van de Zeeuwsche Spoorboot-Maatschappij (1872)
De Zeeuwsche Spoorboot-Maatschappij uit Middelburg opende op 9 mei 1864 een stoombootdienst over de Oosterschelde. Een eerste subsidieaanvraag bij de Provincie sneuvelde in juli 1864 met 17 tegen 14 stemmen, maar in november van dat jaar kenden de Staten alsnog 4.000 gulden per jaar toe. De boot voer van Middelburg langs Wolphaartsdijk, Kortgene, het Katscheveer, Wemeldinge, Yerseke en Gorishoek via Tholen naar Bergen op Zoom. In 1866 breidde de maatschappij de dienst uit tot Zierikzee, met een aansluitende wagendienst tussen het Katse Veer en het station in Goes.
Begin 1872 bestelde de maatschappij een nieuwe raderboot. Medio juli 1872 kwam het schip in dienst als Zeeuwsche Spoorboot No.1.
Varen op het tij naar Zierikzee
Een vaste hindernis op de lijn was het ondiepe havenkanaal van Zierikzee. De spoorboot vertrok ’s morgens om half acht uit Middelburg en trof bij Zierikzee geregeld te weinig water. Het schip bleef dan voor de monding kruisen tot het water gewassen was, of zette de passagiers per roeiboot af aan het begin van het kanaal, ‘waar ze dan tegen de steenglooiing moesten opklauteren’, schrijft H.J.G. Hartman in zijn gedenkboek over de Provinciale Stoombootdiensten. Eind september 1911 liep de No.1 zelf vast: het schip voer bij Wolphaartsdijk omhoog en moest door bergers van Van den Tak worden vlotgebracht.
Nog twee maanden varen, voor de PSD (1912)
Op 31 december 1911 hield de Zeeuwsche Spoorboot-Maatschappij op te bestaan en ging het schip over naar de Rotterdamse reder Van der Schuijt. Die vercharterde het direct aan de PSD, die de Oosterschelde-dienst per 1 januari 1912 overnam maar de nieuwe schroefboten Schouwen en Noord Beveland nog niet geleverd had gekregen.
Volgens Hartman betaalde de PSD voor de huur van de twee overbruggingsboten samen 7.875 gulden. Op 11 februari 1912 zat het werk erop en werd de No.1 teruggeleverd. Het schip heette later Eugenie, werd in 1913 ontmanteld en eindigde als golfbreker bij Delfzijl.