Berichten van boord (3)

Jan Willemsen (1959) is maritiem schrijver en publiceerde recent zijn boek 400 ton Deadweight, een ‘kustvaartroman’ over spannende belevenissen op de coaster Gerda. De auteur begon ooit als machinist bij Wijsmuller om later over te stappen naar de PSD. In deze serie artikelen deelt Willemsen zijn herinneringen aan de PSD-periode met ons. Vandaag deel 3: Bezemsteel & een pleestory.

Bezemsteel

Tijdens het aanpassen van de fuiken voor de komst van de eerste dubbeldekker in Vlissingen en Breskens was het weer even de jaren 50 op deze lijn. Dit vanwege het uit de mottenballen halen van de Bernhard en de ‘ouwe Juul‘. Na het klaren van deze klus werden beide schepen te koop aangeboden en aan de kant gelegd. Werd er ’s winters nog wel een oogje in het zeil gehouden – ik kan me herinneren dat we in de nachtdienst dan altijd even aan boord gingen kijken om te controleren of de kachel het nog wel deed – in andere seizoenen kwam hier nog wel eens de klad in.

Zo kon het gebeuren dat bij het wisselen van de wacht een opkomende olieman vond dat de Bernhard er wel erg scheef bij lag. Bij nadere inspectie aan boord bleek dat het water in de machinekamer al bijna boven de plaat stond. En nu gaat het verhaal dat deze olieman na zijn pijpen opgestroopt te hebben het lek gevonden heeft en er een einde aan maakte door er simpelweg de kop van een bezemsteel in te steken!

Een pleestory

De toiletten aan boord van de oudere schepen werden doorgespoeld met zoutwater onder druk uit de zoutwaterhydrofoortank. In de toevoerleiding naar de wc’s zat een afsluiter (de zogenoemde flusho-meter) die na gebruik opengezet kon worden waarna de grote of kleine boodschap onder waterdruk overboord gespoeld werd. Voorwaar een simpel systeem mits correct gebruikt.

Ondanks het vriendelijke verzoek aan de gebruikers om geen damesverbanden en dergelijke in de pot te werpen, kwam het natuurlijk regelmatig voor dat wc’s afgesloten werden wegens verstopping. En dan kwam er een telefoontje naar beneden om er iets aan te doen. Voorbereid op het ergste ging je dan maar weer gewapend met reserveonderdelen en gereedschap op pad.

Soms werden er complete wc rollen ingepropt en lukte het vervolgens niet om deze te verwijderen. Daar hadden wij een foefje voor. De wc-bril deden we omhoog en op de vlakke zitting van de pot legden wij dan een plank die aan één zijde bekleed was met een rubber pakking. Deze kant legden wij op de pot en dan gingen op de plank staan. En dan maar flushen jongens. Er konden twee dingen gebeuren: of de prop was eruit, … of de pot barstte!

Het boek van Jan Willemsen, 400 ton Deadweight, dingt mee voor de PZC Zeeuwse Boekenprijs. Wie het Zeeuwse maritieme verhaal een warm hart toedraagt, kan hier stemmen.

Dit vind je misschien ook leuk...