Toen en nu: Breskens (4)

In Zeeland herinnert niet veel meer aan de PSD-veerdiensten, maar met goed zoeken zijn er altijd sporen te vinden. Vandaag: de haven van Breskens (4).

De veerdienst van Vlissingen naar wat nu Zeeuws-Vlaanderen is, dateert al van de 12e eeuw. De Westerschelde was toen echter niet vergelijkbaar met de huidige rivier en Breskens bestond nog niet. Breskens is pas gesticht in 1517 en zodra het dorp een haven krijgt is dat het nieuwe vertrekpunt van de ongeregelde veerdienst op Vlissingen. De Provincie Zeeland verleende in 1828 subsidie voor een geregelde veerdienst en in 1866 nam Zeeland de veerdienst over. ► PSD-geschiedenis

Waar het vandaag in deze serie over gaat is de haven van Breskens, tot 1958 vertrok de veerboot daar. De aanlegsteiger lag in de huidige Handelshaven, een fuik voor kopladers werd in 1927 / 1928 gebouwd op de kop van wat nu de Kaai bij de Vissershaven is. In 1928 was de eerste PSD-koplader Koningin Wilhelmina al gereed, maar de aanleginrichting kon pas op 21 april 1928 geopend worden.


Jaren 30 & 2015 | © ansichtkaart & psdnet.nl

De foto’s tonen de tweede PSD-koplader, de Prinses Juliana. In 1931 werd dit vlaggenschip van de PSD gebouwd in Rotterdam. De Prinses Juliana was een zeer moderne veerboot en de eerste dieselelektrische PSD-boot. Dit type voortstuwing had als voordeel dat de schroeven voor en achter tegen elkaar in kunnen draaien, waardoor het schip om haar as draait. In de volgende video (vanaf 0:20) is dat goed te zien:

De Prinses Juliana werd in mei 1940 tot zinken gebracht in de haven van Breskens. Op 15 augustus 1940 werd de ferry weer gelicht en naar Vlissingen gesleept voor reparatie. Daar kwam het niet van, wel werd de veerboot in oktober 1944 nogmaals tot zinken gebracht, maar dan in de haven van Vlissingen.

Na de oorlog zijn enkele wrakstukken van de Prinses Juliana, zoals het gehele achterschip, bewaard gebleven en opgeslagen bij de scheepswerf De Schelde. In 1952 vraagt de werf aan de PSD-directeur wat er met de wrakstukken moet gebeuren. De PSD besluit geen nieuwe veerboot meer te bouwen met de wrakstukken en laat alles slopen. Het is een hardnekkig misverstand dat de Prinses Juliana tot de veerboot Koningin Juliana (1949) is verwerkt.

Dit vind je misschien ook leuk...