Op 16 oktober 1963 vonden in Krimpen a/d IJssel de doop en de tewaterlating van de Prinses Margriet plaats. Daar werd de laatste enkeldekker van de PSD gebouwd bij werf Van der Giessen.
Op 21 maart 1964 werd het schip voor de kust van Westkapelle overgedragen aan de PSD. De veerboot was bestemd voor Vlissingen-Breskens. De veerboot is bijna gelijk aan haar zusterschepen, Prinses Irene en Prinses Beatrix, maar heeft duidelijk verschillende schoorstenen en roosters op het autodek.
De laatste enkeldekker van de Provinciale Stoombootdiensten in Zeeland zou gaan varen op de dienst Vlissingen-Breskens.

Reserveboot

De Prinses Margriet heeft tot 1993 gevaren op Vlissingen-Breskens, daarna werd ze reserveschip. Op 5 oktober 1994 ging met onmiddelijke ingang in dat de veerboot samen met de Prinses Christina nog maar 600 personen mocht vervoeren, dit in verband met de veiligheid. Ook mochten er geen geladen vrachtwagens meer aan boord, dit tot grote woede van veel vrachtwagenchauffeurs omdat ten tijde van de invoering van deze verordering de Koningin Beatrix langdurig op de werf lag, en zij dus waren aangewezen op de enkeldekker.

Een van de laatste keren dat de Prinses Margriet in dienst kwam was van 18 april tot 10 juli 1995, toen de Prinses Christina voor onderhoud uit de vaart moest worden genomen. De Christina moest aangepast worden aan de nieuwe veiligheidseisen, iets wat niet meer gebeurde met de Margriet. Samen met de Prins Willem-Alexander onderhield ze de veerdienst tussen Kruiningen en Perkpolder.
Ook de Prins Willem-Alexander moest naar het dok eind 1995, maar de Prinses Margriet werd toen niet ingezet tussen Kruiningen en Perkpolder. De Prinses Juliana van Vlissingen – Breskens ging toen naar het oostelijke veer, en de Prinses Margriet verving de Juliana op Vlissingen – Breskens.
De Margriet voer vanaf 25 september 1995 tot 1 december samen met de Koningin Beatrix. De Prinses Juliana keerde na de terugkomst van de Alexander weer terug naar Vlissingen en voer tot vrijdag 8 december op en neer. Toen moest de Koningin Beatrix uit de vaart wegens onderhoud en keerde Prinses Margriet voor de allerlaatste keer terug in dienst om samen met de Prinses Juliana de dienst te onderhouden.

De laatste afvaart

Op 20 december 1995, een grijze regenachtige december dag voer de enkeldekker voor de laatste dag tussen Vlissingen en Breskens. De Prinses Margriet heeft officieel tot 1 januari 1996 dienst gedaan als reserveschip. In dat jaar mocht de Margriet niet meer varen omdat ze niet meer voldeed aan de veiligheidseisen. In de jaren voorafgaand aan deze gebeurtenis vond veel discussie plaats in de Zeeuwse politiek. Het zou te veel gaan kosten om het schip langer in de vaart te houden, dat zou dus verbouwingen betekenen waaraan een kostenplaatje van miljoenen guldens verbonden was. Er werd uiteindelijk besloten een 5e dubbeldekker te laten bouwen in Vlissingen. Het duurde nog tot 21 oktober 1996 tot de veerboot verkocht werd, de Prinses Johan Friso kwam pas op 22 mei 1997 in dienst.

Van 1 januari 1996 tot 22 mei 1997 zat de PSD zonder reserve, maar er deden zich weinig problemen voor.
De Prinses Margiet werd verkocht aan Huixin Shipping, in China, en werd herdoopt tot Princess.

China

Op 7 december 1996 vertrok de Princess uit Vlissingen op weg naar China, aan boord zat een bemanning bestaande uit Chinezen en een bemanning van Redwise. De 28ste januari van 1997 kwam de Princess aan in China.
In China werd de Princess werkloos, nadat ze weer afgekeurd werd.
In 2002 werd de Princess, die jarenlang in de haven van Yantai lag, verkocht onder de naam Gonj-Zhu 5 naar Indonesie.

Indonesië

In Indonesie doet de oude Prinses Margriet tegenwoordig dienst als SMS Kartanegara en vaart sinds 2002 tussen Merak en Bakauheni.
In 2005 is de veerboot naar de werf gegaan voor groot onderhoud. Daarbij werd een nieuwe klepconstructie gemonteerd en is het schip opnieuw geschilderd waarbij de romp groen is geworden.

In maart 2009 heeft de veerboot opnieuw een grote dokbeurt ondergaan. Ditmaal betrof het een ingrijpendere verandering. Een salon op het promenadedek heeft plaatsgemaakt voor een autodek. De opgeofferde salon is nu gesitueerd op het schoorstenen dek. Een zeer opmerkelijke verbouwing, aangezien het bovenste autodek niet van het roro type is, maar toegankelijk is via een ingang aan de zijkant.

De hiervoor benodigde aanlegfacaliteiten waren al aanwezig in Merak en Bakauheni, aangezien andere veerboten op het traject hier al gebruik van maakten. De Prinses Margriet kan strict genomen dus geen ‘enkeldekker’ meer genoemd worden.
Naast een nieuw autodek en salon is er ook nieuwe reling gemaakt. Deze reling is in de zomer van 2009 geel ververfd.

Problemen

Op 3 maart 2011 heeft het ‘Biro Klasifikasi Indonesia’ de SMS Kartanegara afgekeurd. Op bovenstaande foto uit februari blijkt dat de Margriet aardig geroest is.

De Indonesische krant Poskota schrijft half juli over de problemen op de veerdienst. Bijna alle veerboten zijn oud en daardoor onbetrouwbaar. Strekking is dat de overheid graag ziet dat er nieuwe ferry’s gebouwd worden maar de lokale vervoerders zien daar geen brood in. Gedacht wordt nu aan een systeem om dit te verplichten.

Ondanks het feit dat de veerboot afgekeurd is, vaart deze gewoon nog door. Wel zou de SMS Kartanegara begin juli op de werf hebben gelegen.