Prinses Christina

In de jaren 60 was de situatie op het veer Kruiningen-Perkpolder problematisch. Het vervoersaanbod bleef stijgen en de kleine enkeldekkers konden het – ondanks diverse verlengingen van schepen – niet bijbenen. Besloten werd de veerdienst grondig te moderniseren en een dubbdeldeksveerboot in de vaart te brengen. In december 1966 werd de kiel van deze veerboot gelegd.

Commissaris van de Koningin Jan van Aartsen diende een verzoek in bij het Koninklijk Huis om de eerste dubbeldeksveerboot de naam te geven van prinses Christina. Koningin Juliana en prins Bernhard willigen dit verzoek in juni 1967 in.

De vrouw van de Commissaris, Clarie van Aartsen-Stap, verrichtte de doop van het schip op 31 oktober 1967. De Prinses Christina liep hierna van stapel. De eerste dubbeldekker in Nederland werd op 23 april 1968 overgedragen aan de PSD. Het schip heeft bijna 20 miljoen gulden gekost. De Prinses Christina bood ruim 2500 vierkante meter rijdek, verdeeld over twee dekken. Per vaart konden 185 eenheden (zie tabel rechts) en 750 tot 1000 passagiers worden meegenomen.

De veerboot heeft in 1970 een zogenaamde dooskiel gekregen, net als zusterschip Prins Willem-Alexander. Deze in het oorspronkelijke ontwerp ontbrekende speciale kiel zorgt voor meer stabiliteit en minder zijwindgevoeligheid. De Prinses Christina heeft dezelfde breedte als de Prinses Beatrix, Irene en Margriet. Vanwege de aanhoudende zijwindgevoeligheid heeft de Christina nooit op Vlissingen-Breskens gevaren.

De veerboot heeft vijf achtcilinder MAN-dieselmotoren (500 omwentelingen per minuut, 1700 APK) en vijf AEG-generatoren (1050 kW). De voorstuwing van het schip loopt via twee schroeven (voor en achter), aangedreven door twee elektromotoren van AEG (280 omwentelingen per minuut, 3000 APK).

Bekijk foto’s en plattegronden van de situatie onderdeks

Reserveboot

De Prinses Christina voer van 1968 tot 1997 op de dienst Kruiningen-Perkpolder, in 1997 volgde de veerboot de Prinses Margriet op als reserveschip. Als de Koningin Beatrix of de Prins Johan Friso uit de vaart was, ging de Prinses Christina naar Kruiningen-Perkpolder en kwam de Prinses Juliana naar Vlissingen-Breskens. Dat kwam omdat de Christina niet geschikt was om op Vlissingen – Breskens te varen.

Van 1997 tot 2003 lag de Prinses Christina het grootste gedeelte van de tijd voor het PSD-kantoor in Vlissingen. Als een van de andere veerboten voor onderhoud aan de kant lag, kwam de Prinses Christina in de vaart op Kruiningen-Perkpolder.

In de jaren 60 was de situatie op het veer Kruiningen-Perkpolder De laatste klus voor de oudste dubbeldekker was in september en oktober 2002. Toen moest de veerboot invallen voor de Prinses Juliana op Kruiningen-Perkpolder. Nog één keer voer de toen 34 jaar oude PSD-dubbeldekker samen met de Prins Willem-Alexander op en neer.

Naar Italië

Op 15 maart 2003 was de veerboot opengesteld voor publiek en konden mensen aan boord rondkijken. Op het benedendek stonden kraampjes. De Prinses Christina is op 29 maart 2003 verkocht, samen met de Prins Willem Alexander en de Prinses Juliana. De Prinses Christina werd Ladies Matacena gedoopt.

Op 24 juni 2003 werd de veerboot samen met de twee andere veerboten aan de ketting gelegd. De volgende dag kon toch worden vertrokken en begon de reis naar Italië. Op 3 juli kwam de Ladies Matacena aan in Gioia Tauro, Italië. In Gioia Tauro heeft de Ladies Matacena een klep constructie gekregen die het laden en lossen vanaf een kade mogelijk maakt.

In Italië gebeurde er vrij weinig, de Ladies Matacena heeft een paar keer een proefvaart gemaakt of in de haven van Reggio di Calabria van kade gewisseld. In oktober 2005 ging de veerboot naar de werf in Palermo.

In de nacht van 25 november 2005, toen men met de Athos Matacena achter de Ladies Matacena probeerde aan te meren in de krappe haven van Reggio di Calabria, kwamen de twee schepen in aanvaring met elkaar. De schepen hadden slechts weinig schade. Op 12 januari 2006 werd de dienst gestaakt en werden de drie oude PSD-veerboten te koop aangeboden. Eind 2014 werd bekend dat het stoppen van de veerdienst te maken had met geheime concurrentie-afspraken.

In juni 2009 ging de Ladies Matacena nog op eigen kracht naar een droogdok in Messina.

Sloop

Om 16u op 14 december 2012 vertrok de Ladies Matacena achter sleepboot Eisvogel uit Reggio di Calabria. Een uurtje eerder was ook zusterschip Athos Matacena vertrokken richting het sloopstrand van Aliaga in Turkije. Dit was het resultaat van jarenlange inspanningen van de havenautoriteit van Reggio di Calabria, die graag de kaderuimte zou gebruiken ten behoeve van cruiseschepen.

Tijdens de reis liep de Ladies Matacena op 19 december bijna op de rotsen bij Zakynthos, Griekenland. De schroef van sleepboot Eisvogel raakte verstrikt in touw en de veerboot dreef af. Op het laatste moment kon een aanvaring worden voorkomen.

Op 23 december 2012 kwam de veerboot aan in Aliaga. In januari 2013 werd begonnen met de sloop van de veerboot op het sloopstrand. Begin februari was de helft van de veerboot gesloopt om rond 20 februari 2013 volledig tot schroot te zijn verwerkt.

Foto’s PSD-dubbeldekker Prinses Christina

Bekijk alle Zeeuwse foto’s van de PSD-veerboot Prinses Christina (1968) op de fotopagina.

Prinses Christina & Prins Willem-Alexander