Op 21 november 1957 zou de tewaterlating van de Prinses Beatrix plaatsvinden, maar dit werd door ongunstige weersomstandigheden uitgesteld naar 26 november. Voorafgaande aan de overdracht van de nieuwe veerboot vonden er veschillende proefvaarten plaats. Dinsdagochtend 29 april 1958 om 5 uur vertrok de nieuwe Prinses Beatrix van de werf in Kinderdijk naar Rotterdam. Daar werden op de Nieuwe Waterweg het echolood, de radar en het anker getest. Op zee werden stuurproeven gedaan en het afstellen van de elektrische voortstuwing, waarna koers werd gezet naar Hoek van Holland. De dag erna, Koninginnedag, lag de veerboot in de Parkhaven in Rotterdam.

Op donderdag vertrok de veerboot naar Vlissingen om op volle zee, gedurende 6 uur op vol vermogen te varen waarvan twee uur met 110% belasting van de generatoren. Op 2 mei geschiedde het zogenoemde ‘mijlenvaren’. Om te testen of de veerboot wel de vooraf gestelde snelheid kon halen werden mijlen gevaren en de snelheid gemeten. De mijl werd gevaren bij de Schone Waardin, ten zuidoosten van Vlissingen. Daarbij werd gekoerst op de toren van ‘s Heerenhoek. Er werd ook een mijl dwars gevaren, waarbij de Lange Jan in Middelburg als koers werd aangehouden. Daarnaast zijn in de weken voorafgaand aan de overdracht nog allerlei andere testen uitgevoerd met betrekking op de motoren en installaties aan boord. Op 10 juni 1958 kon het schip worden overgedragen aan de PSD.

Prinsesseklasse

De Prinses Beatrix was de eerst veerboot uit de Prinsesseklasse. Ze was langer en breder dan alle daarvoor gebouwde veerboten. Dat betekende dat de Prinses Beatrix eigen fuiken kreeg in Breskens en Vlissingen. Alle PSD veerboten na de Prinses Beatrix zouden daar in passen. De veerboot is bijna gelijk aan haar zusterschepen Prinses Irene en Prinses Margriet maar had duidelijk verschillende schoorstenen en had geen roosters aan de zijkant van het rijdek.

Capaciteit

Het grote rijdek had een oppervlakte 1300m2 en bestond uit een middengedeelte met een breedte van 9,30 meter en twee zijgangen van 3,10 meter breedte voor personenauto’s. De doorrijhoogte van het middenrijdek bedroeg 4,20 meter. De elektrisch bedienbare waterdichten deuren aan de voor en achterkont waren in circa 25 seconden te openen. De rijbaan was 6 meter breed, genoeg om met twee rijen auto’s tegelijk te laden en lossen, een vereiste bij de bouw en groot verschil met de oude veerboten. Op de Beatrix konden maximaal 1500 passagiers, waarvoor 4 salons beschikbaar waren. Namelijk twee op het promenadedek en twee op het tussendek. Op het promenadedek waren 382 zitplaatsen in de salons en 88 zitplaatsen buiten, terwijl in de salons op het tussendek nog eens 200 zitplaatsen waren.

Koningin Beatrix?

In 1980, toen Koningin Juliana afstand deed van de troon ten gunste van haar oudste dochter, Beatrix stuurde de directeur van de Provinciale Stoombootdiensten een brief aan het College van Gedeputeerde staten met de vraag of dit aanleiding zou geven voor een naamswijziging. De veerboot Koningin Juliana zou dan Prinses Juliana gaan heten, en de Prinses Beatrix Koningin Beatrix. Dit is echter niet gebeurd, de vervanger van de enkeldekker kreeg echter wel de naam Koningin Beatrix.

Laatste enkeldekkers

De Prinses Beatrix heeft tot 1986 gevaren op Vlissingen-Breskens. Toen is de veerboot officieel reserveboot geworden. Dit werd echter afgewisseld met de andere enkeldekker in de toenmalige PSD vloot, de Prinses Margriet, waardoor de Beatrix nog tot 1994 regelmatig tussen Vlissingen en Breskens voer.

Nieuwe stuurhuizen

Op 11 juni 1987 ontving De Merwede de opdracht om de stuurhuizen van Prinses Beatrix en de masten te vervangen. Er werden nieuwe, aluminium stuurhuizen geplaatst, evenals twee aluminium radarmasten. Ook de radar werd opnieuw gemonteerd. De totale kosten bedroegen 632.292 gulden, al werd er maar 6 jaar gebruik van gemaakt.

Vanaf 21 februari 1994 heeft de Beatrix een maand lang nog gevaren op Kruiningen – Perkpolder, ter vervanging van de Prins Willem-Alexander. Dit was de laatste inzet van de eerste enkeldekker, die overbodig was geworden door de nieuwe dubbeldekker Koningin Beatrix.

China

De Beatrix is verkocht aan Shandong Mu Ping Ocean Transportation Company en werd Mu Ping gedoopt. In de weken voorafgaande aan het definitieve vertrek uit Vlissingen zijn de ramen aan de zijkanten dichtgelast en zijn andere maatregelen getroffen voor de lange zeereis naar Cina. De Mu Ping begon op 4 november 1994 aan haar reis naar China. In 1995 werd de Mu Ping in dienst gesteld op de lijn Dalian-Yantai.

Het einde

In 1999 werd de Mu Ping ook afgekeurd door de scheepvaartsinspectie. Dit gebeurde ook met de Princess, de oude Prinses Margriet. De Mu Ping heeft het alleen minder goed getroffen, de veerboot werd in 2001 verkocht aan een sloper.

In 2003 is de Mu Ping gesloopt, toen was het schip 45 jaar oud.