De Prins Willem 1 is de laatste van drie nieuwe zijladers voor de PSD. Op 14 oktober 1932 werd de opdracht voor de bouw gegeven aan de Schelde in Vlissingen. Op 8 juli 1933 ging het schip te water en op 9 december van dat jaar werd het opgeleverd. In tegenstelling tot de Ooster-Schelde werd de Prins Willem 1 ingezet op de dienst Hoedekenskerke – Terneuzen.

In de Oorlog

Maar eind augustus 1939 werd de veerboot gevorderd en net als de Koningin Emma omgebouwd tot hulp-mijnenlegger. De Prins Willem I kreeg de toepasselijke naam Hulpmijnenlegger I. Niet veel later werd de veerboot weer vrijgegeven maar werd op 27 april 1940 opnieuw gevorderd. In mei 1940 werd er met troepen gevaren tussen Vlissingen en Breskens en ook de Prins Willem 1 is gezonken in Breskens. Nadat de zijlader weer gelicht was werd ze opgelegd in Perkpolder tot 1943. Weer teruggekeerd op de werf trof een bom de Prins Willem 1 en de Ooster-Schelde waardoor deze doormidden braken. Pas op 29 juli 1946 ging de herbouwde veerboot te water bij De Schelde.

Herstel

Na de oorlog voer de veerboot bijna alleen op Terneuzen – Hoedekenskerke. Na het gereedkomen van de Oosterscheldebrug (later Zeelandbrug genoemd) werd er samen met de Oosterschelde beurtelings een half jaar gevaren op de Westerscheldedienst. De andere veerboot kon dan voor onderhoud naar Vlissingen.

In de jaren 50 en 60 werden er gemiddeld 5500 afvaarten gemaakt tussen Hoedekenskerke en Terneuzen. Waar in 1958 nog 26.000 auto’s gebruikt maakten van het veer, waren dat er in 1968 al 45.000 en 284.000 passagiers. Dat kwam neer op een gemiddelde van 51 passagiers en 8 auto’s per afvaart in 1968. Door de komst van de dubbeldekkers op Kruiningen – Perkpolder nam het aantal auto’s nog iets af.

Laatste afvaart

Na 24 afvaarten in 1972 viel op 3 januari dat jaar het doek voor de veerdienst.

Om tien voor negen vertrok de Prins Willem 1 voor het laatst van het ponton in Terneuzen om koers te zetten naar Hoedekenskerke. Veel mensen hadden zich verzameld om afscheid te nemen van de boot. Om half elf werden de laatste meters afgelegd in Hoedekenskerke, honderden mensen de rijkspolitie waren getuige. Een aantal jonge mensen ondernamen ondanks politieafzettingen een protestactie en wisten bij het schip te komen.

Ze vormden een cordon en belette een kleine Fiat die als eerste de veerboot wilde verlaten de doorgang. De politie greep in, maar hieruit bleek dat er veel mensen niet tevreden waren met het besluit tot opheffing. Een nieuwe veerboot bouwen ter vervanging van de toen al 39 jarige Prins Willem 1 was niet aan de orde, zeker niet met het toen al naderende einde.

Verkoop

Op 23 februari werden de Prins Willem 1 en de Oosterschelde verkocht. Via een tussenpersoon, wat wel vaker gebeurde bij de verkoop van de Provinciale boten kwam de Willem 1 bij rederij Feenstra terecht met de bedoeling over de Rijn te gaan varen. Maar de veerboot bleek al snel te diep te gaan, daarna werd ze opgelegd. In 1974 werd de veerboot omgebouwd tot hektrawler en Perseverance genoemd. Na enkele proeftochten sloeg het noodlot toe en brak er brand uit in de achterkajuit waarop de boot opgelegd werd in IJsselmonde (bij Rotterdam). In 1974 is de veerboot gesloopt.