Moerdijk
In de jaren 20 werd besloten voor het Moerdijkse veer tussen Moerdijk en Willemsdorp een nieuwe veerboot te bouwen. In 1928 kwam de veerboot Moerdijk in dienst. De eigenaar van het veer was het Rijk, evenals die van de veerboot.
De kopladingsveerboot en bijbehorende aanlegsteigers waren een grote verbetering. In de jaren na 1928 werden nog twee zusterschepen gebouwd. Op de Moerdijk konden ongeveer 260 personen en 23 auto’s. De oversteek tussen Moerdijk en Willemsdorp kon de veerboot in een kwartier maken.
Wegens de toenemende transportbewegingen en de ongemakken die de veerdienst met zich mee bracht, zoals het niet kunnen varen met ijsgang werd al snel besloten een brug te bouwen over het Hollandsch Diep. Deze Moerdijkbrug kwam gereed in 1936 en daarbij werd de veerdienst opgeheven. De drie veerboten lagen werkloos aan de kant.
Oorlog
Nog maar een paar jaar na de opening kwam de Moerdijkbrug letterlijk al onder vuur te liggen. In de meidagen van 1940 werd de eerste poging ondernomen de brug op te blazen en deze uit handen van de bezetter te houden. Deze, en menig aanval van de geallieerden mislukte. De terugtrekkende bezetter heeft uiteindelijk zelf de bruggen opgeblazen op 6 november 1944.
De Duitsers hadden de Moerdijk, net als vele andere veerboten gevorderd en gebruikt als troepen- transportschip. Op de foto’s zie je de Moerdijk met terugtrekkende Duitse troepen en goederen in de haven van Vlissingen (net naast de fuik). Op de tweede foto de Moerdijk met op de achtergrond de Koningin Wilhelmina, die de Duitsers mee naar Hamburg genomen hadden.
Terug in dienst
In 1945 werd de veerdienst tussen Moerdijk en Willemsdorp weer in dienst gesteld. Hoewel niet voor lang, want met man en macht werd geprobeerd de bruggen te herstellen. De eerste provisorisch gerepareerde brug was gereed in de zomer van 1946. De veerdienst werd daarna weer opgeheven en de boten waren voor de tweede keer overbodig geworden.
Naar de PSD
Het Rijk besloot de Moerdijk aan de Provincie Zeeland ter beschikking te stellen. De PSD had in de oorlog zeer veel geleden, bijna alle veerboten waren tot zinken gebracht. De PSD kon de Moerdijk goed gebruiken voor de dienst Kruiningen – Perkpolder.
In de naoorlogse jaren werden langzaam maar zeker alle veerboten weer opgeknapt en in dienst gesteld. De Moerdijk was in 1953 overbodig geworden en het Rijk verkocht de veerboot aan de Rotterdamsche Tramweg Maatschappij.
Krammer
De RTM noemde de veerboot Krammer en de veerboot kwam in dienst tussen Zijpe en Anna Jacobapolder. In hetzelfde jaar kwam ook zusterschip Willemsdorp naar de RTM en werd Zijpe gedoopt. Bij de RTM zou de Krammer nog tot september 1972 varen. Door het inmiddels gevorderde Deltaplan nam het vervoersaanbod af was geen tweede veerboot meer nodig. Daarnaast was het niet meer rendabel met een stoomboot te varen.
De Zijpe werd wel verbouwd tot motorveerboot, maar de Krammer werd verkocht aan de sloper. In augustus 1973 werd de veerboot gesloopt bij Van de Marel in Viane.
Foto’s
© onbekend | De Moerdijk tussen Moerdijk en Willemsdorp.
© onbekend | De Moerdijk in Vlissingen, door de bezetter in dienst om troepen te transporteren.
© onbekend | De Moerdijk in Vlissingen, op de achtergrond de Koningin Wilhelmina.
© ansichtkaart | De Moerdijk als Krammer in dienst bij de RTM.
