© Prakash Hede

Na 37 jaar dienst gedaan te hebben bij de PSD werd de Koningin Juliana op 27 juni 1986 verkocht aan de Brugse Scheepssloperij die de veerboot direct doorverkocht aan het Rotterdamse Intershitra. In 1987 vonden zij een koper; Hede Ferrominas Pvt. Ltd. uit India.

Het bekende verhaal luidt dat de veerboot naar India is vertrokken voor sloop maar niets blijkt minder waar. Door inspanningen van Martien Stapper, die de directeur van Hede Ferrominas op het spoor kwam kunnen we een nieuw hoofdstuk toevoegen aan de geschiedenis van deze veerboot.

© Prakash Hede

Aldus directeur Prakash Hede, kocht zijn bedrijf de Zeeuwse veerboot om te kunnen verhuren aan ONGC (Oil and Natural Gas Corporation Limited) een staatsbedrijf uit India. Zo kwam hij naar Nederland om de veerboot op te halen. Voor vertrek gaf hij het portret van koningin Juliana dat nog aan boord hing aan iemand op de kade.
De reis naar Bombay met de naar K. Juliana omgedoopte veerboot duurde precies 30 dagen en werd gevaren met zes Indiërs en één PSD kapitein. Op de Arabische zee vlogen de vissen letterlijk op het rijdek, waardoor de bemanning zonder moeite voorzien werd van vers eten.

Aangekomen in India werd de veerboot direct voorzien van speciale ‘ramps’; laadkleppen om het laden en lossen mogelijk te maken zonder speciale aanlegsteigers.
De K. Juliana, nimmer van naam veranderd, ging dienst doen tussen Bombay en Nhava Sheva als bedrijfsveerboot. Trucks van het oliebedrijf zouden een stuk kunnen afsnijden door de veerboot te nemen over een afstand van zo’n 7km.

Maar na een stuk of 7 of 8 afvaarten was het alweer gedaan met de veerdienst. Ondanks dat het een succes was werd door ONGC het contract opgezegd. Daarna zocht Hede verder naar een geschikte bestemming voor de veerboot. Helaas lukte dit niet en zo vertrok de K. Juliana halverwege 1989 naar een sloopstrand van Alang, India.